Do oceny poziomu słuchu prawidłowego oraz ubytku słuchu stosuje się w Polsce normę WHO z 1997 roku oraz BIAP.
Norma według WHO z 1997 jest obecnie najczęściej stosowaną zgodnie z wytycznymi NFZ. Ubytek słuchu jest średnią wyznaczoną z progu słyszenia dla lub czterech częstotliwości: 500 Hz, 1000 Hz, 2000 Hz, 4000Hz.

Klasyfikacja stopni ubytków słuchu wg BIAP:

Klasyfikacja stopni ubytków słuchu wg WHO:

Istnieją cztery rodzaje ubytku słuchu:

Ubytek typu zmysłowo-nerwowego (odbiorczego) – jest najpowszechniej występującym ubytkiem  powstający wskutek zniszczenia lub uszkodzenia komórek czuciowych (rzęsek słuchowych) w ślimaku uchu wewnętrznym, co powoduje problemy z przekształceniem drgań na impulsy nerwowe. Ubytek ten może być wrodzony lub nabyty.

Przyczyny:

Ubytek słuchu typu przewodzeniowego – dotyczy problemu w obrębie ucha zewnętrznego lub środkowego, który utrudnia lub uniemożliwia prawidłowe skierowanie dźwięku do ucha wewnętrznego.

Przyczyny:

Ubytek słuchu typu mieszanego stanowi kombinację ubytku zmysłowo-nerwowego i przewodzeniowego.

Przyczyny:

Ubytek słuchu typu centralnego (pozaślimakowy) występuje w przypadku, gdy nerw słuchowy nie może przewodzić sygnałów do mózgu.

Przyczyny: